8/7/15 Werkgevers gaan niet in op eindbod bonden

8 juli 2015

De werkgeversdelegatie heeft besloten niet in te gaan op het eindbod van de bonden. Vanochtend om 6.00 uur verstreek het ultimatum dat de bonden hadden gesteld. De bonden dreigen nu met acties en stakingen

 
Werkgevers gaan niet in op eindbod bonden

De werkgeversdelegatie heeft besloten niet in te gaan op het eindbod van de bonden. Vanochtend om 6.00 uur verstreek het ultimatum dat de bonden hadden gesteld. De bonden dreigen nu met acties en stakingen.

In het eindbod eisen de bonden een loonsverhoging met terugwerkende kracht van 2,5%, een eenmalige uitkering van 300 euro en een looptijd tot 1 januari 2016. Alle overige voorstellen moeten dan van tafel. Verder komt er een mogelijkheid om, in overleg met de bonden, decentraal te kunnen afwijken van centraal afgesproken loonsverhogingen.

Werkgevers hebben de bonden per brief een reactie gestuurd. Kort samengevat bevat de brief het volgende:
* Sinds 2009 vindt er met de bonden overleg plaats over modernisering van de cao. Dit resulteerde in een gemoderniseerde cao-tekst op 10 juni 2014. Hoewel bonden reeds akkoord waren gegaan met die tekst, kwamen zij er toch weer op terug. Er waren naar hun mening te veel “pijnpunten”.
* Werkgevers hebben op 26 februari 2015 een nieuwe tekst gestuurd, waarin de meeste “pijnpunten” zijn weggenomen of verzacht. De bonden hebben hier tot op heden niet op gereageerd.
* In 2014 gingen de bonden ermee akkoord dat er tussen werkgever en medezeggenschap structurele afspraken kunnen worden gemaakt over de salarisaanpassingen. Daar kwamen ze later weer op terug.
* Na vele discussies over dit onderwerp, hebben de werkgevers een voorstel gedaan:
De feitelijke uurlonen worden verhoogd met de door cao-partijen afgesproken collectieve loonsverhogingen. Bedrijven krijgen de mogelijkheid op bedrijfsniveau een structureel beleid te formuleren ter vaststelling van de loonruimte. Het formuleren van dat beleid betekent niet dat er automatisch afgeweken kan worden van centraal afgesproken loonsverhogingen. Bedrijven die een beleid ter vaststelling van de loonruimte hebben, kunnen dispensatie aanvragen bij de reeds bestaande commissie cao-zaken indien zij willen afwijken van de centraal afgesproken loonsverhogingen.
De commissie cao-zaken stelt strikte paritair vastgestelde eisen aan dergelijke dispensatieverzoeken.
* Voor de bonden is dit niet genoeg. Zij willen bij het bedrijf aan tafel zitten en meepraten over alle factoren die de loonruimte mede bepalen, zoals investeringen, leningen, opleidingen, bedrijfseigen regelingen en reorganisaties.
* Werkgevers weigeren een dergelijke inmenging in het bedrijfsbeleid. Werkgevers zien hier wel een taak weggelegd voor de medezeggenschap, die immers op basis van de WOR advies- of instemmingsrecht heeft.
* Bonden vinden dat het cao-proces te lang duurt en willen snel een nieuwe cao. Werkgevers vinden dat het cao-proces ernstig wordt vertraagd en gefrustreerd door het gedrag van de bonden. Zij komen keer op keer terug op eerder gemaakte afspraken, reageren soms helemaal niet op voorstellen en hebben tot nu toe nog niet willen onderhandelen over alle andere onderwerpen (zoals de lonen, toeslagen, pensioenzaken).
* Bonden beweren dat er een onoverbrugbaar verschil bestaat in wederzijdse standpunten en dat partijen uitonderhandeld zijn. Werkgevers zijn het daar niet mee eens. Er liggen nog veel zaken op tafel die nog helemaal niet aan de orde zijn geweest.
* Bonden verstrekken onjuiste informatie aan werknemers. Ze blijven hardnekkig beweren dat werkgevers per bedrijf loonafspraken willen maken en dat de OR over de lonen moet onderhandelen. Dit is pertinent onjuist.
* Werkgevers zijn van mening dat acties en stakingen funest zijn voor de bedrijfstak. De vakbond wil zich hiermee profileren, maar de werknemers schieten er niks mee op.

De werkgevers hebben nog geen reactie van de bonden ontvangen. Richard van den Berg, voorzitter van de werkgeversdelegatie: “bonden blijven beweren dat zij het cao-overleg willen vlot trekken. Tegelijkertijd geven ze aan dat ze uitonderhandeld zijn. Dat is in tegenspraak met elkaar. Werkgevers zijn de bonden meermalen tegemoet gekomen, ook al kwamen ze terug op eerder gemaakte afspraken. Als ze werkelijk het overleg willen vlot trekken, dan wordt dat niet bereikt door een fors eindbod, een ultimatum en een stakingsdreiging op tafel te leggen. Wij hopen dat de bonden verstandig worden, ophouden met het verspreiden van onjuiste informatie en bereid zijn op een normale manier te onderhandelen”.
 

Terug naar vorige
Bezoekadres: T +31 (0)20 543 55 56
Boeing Avenue 209 E info@zso.nl
1119 PD  Schiphol-Rijk W www.zso.nl
©2017 | ZSO